“De liefde voor het tekenen gaat niet weg en daarom teken ik nog steeds en met veel liefde want niets is mooier.”

 

Maart 1977

Twee dagen voor mijn geboorte 27 maart botst er een Boeing 747 van de KLM tegen een PanAm-Jumbojet op het vliegveld van Tenerife. 583 mensen komen om. Wat als mijn ouders besloten hadden om op dat moment af te reizen naar Tenerife …

Gelukkig niet, op 29 maart zie ik voor het eerst daglicht, wauw, echt schoon en zuiver. Misschien wel zuiverder dan nu, wie weet. Mijn ouders geven me de naam Henk, Henk Linskens. Vanaf dan gaat het snel, veel te snel. Papiertjes worden beklad, blanco achterzijden van bierviltjes zorgen voor vele rustmomenten als je met je grootouders wacht op die heerlijke pannenkoek, “teken maar iets ventje”.

Op school wordt het snel duidelijk. De meeste aandacht ging naar de PO-les, misschien noemt dit niet meer zo, …. Affiches, flyers en illustraties werden gemaakt voor allerlei schoolactiviteiten, ze konden op het beste schets-, knip- en plakwerk rekenen van in de streek. Zelf zij die niet graag tekenden hielp ik graag (voor een zacht prijsje, een zak snoep bijvoorbeeld).
En dan komt de dag dat ik een beslissing moet nemen, wat wil ik verder studeren. Met de neus in de boeken zitten? Neen, met mijn neus in de schetsboeken zitten klinkt fijner.

Na een vooropleiding studeer ik uiteindelijk af als – hou je vast want het is een mond vol – meester in de beeldende kunst met optie grafische en reclamevormgeving. Gelukkig moet een mens dit niet elke dag uitspreken.
Meteen daarna ben ik actief bezig in de grafische sector. En nog steeds. Maar de liefde voor het tekenen gaat niet weg en daarom teken ik nog steeds en met veel liefde want niets is mooier. Of toch, vader zijn van Nora.